هستند كه همهء آنها گمراه و گمراه سازنده‌اند ؛ ده تن از بنىاميه و دو نفر از قريش ، و بار سنگين گناه همهء آن دوازده نفر در گردن آن دو تن است ، و بعد هم رسول خدا آن دو نفر را نام برد و همچنين ده تن از آنها را نام برد . معاويه اسم آن‌ها را بگو ! عبداللَّه‌بن جعفر گفت : فلانى و فلانى و سرسلسلهء اموى و پسرش از آل ابوسفيان و هفت تن از فرزندان حكم‌بن ابى العاص كه اوّلشان مروان است . معاويه ، اگر تو آنچه مىگويى درست باشد ، هم من و هم آن سه خليفهء پيش از من در هلاكتيم ! و همچنين تمام كسانى كه از اين امّت ايشان را دوست بدارند ، و بيقين اصحاب رسول خدا از مهاجران و انصار و تابعان بجز شما و اهل بيت و شيعيان و پيروان شما همگى در هلاكتند ! عبداللَّه‌بن جعفر گفت : براستى آن‌چه من گفتم به خدا سوگند كه حق است و من از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده‌ام . معاويه رو به حسن و حسين و ابن عبّاس كرد و گفت : پسر جعفر چه مىگويد ؟ ! راوى مىگويد : ابن عباس و معاويه - در نخستين سالى كه پس از شهادت على عليه السلام مردم بر او اجتماع كردند - در مدينه بودند ، معاويه دنبال كسانى را كه نام برد ، فرستاد از جمله دنبال عمروبن ام‌ّسلمه و اسامه فرستاد ، و همگى آمدند و شهادت دادند كه آنچه عبداللَّه بن جعفر گفته است درست است ، همان طورى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده بود